ସମ୍ପାଦକ| ଡକ୍ଟର ଦିବ୍ୟଜିତ୍ ସାହୁ (ସମ୍ପାଦକ, ଦି ଇଣ୍ଟରଭିଉ ଟାଇମ୍ସ):ଜଣେ ମୁଖ୍ୟ ଶାସନ ସଚିବଙ୍କ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଲେଖିବା ବେଶ୍ ସହଜ। ସେମାନଙ୍କର ସରକାରୀ ପରିଚୟ, ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଦାୟିତ୍ୱ, କାର୍ଯ୍ୟଭାର ଏବଂ ସଫଳତା ସମ୍ପର୍କରେ କହିବା ପାଇଁ ବହୁତ କିଛି ଥାଏ। କିନ୍ତୁ ଏହାର ଅନ୍ୟ ଏକ ଦିଗ ମଧ୍ୟ ଅଛି—ଯାହା ହେଉଛି ସେହି ଚୌକି ପଛରେ ଥିବା ପ୍ରକୃତ ମଣିଷଟିର କାହାଣୀ।
କାର୍ଯ୍ୟାଳୟ ବାହାରେ ସେ କିଏ? ତାଙ୍କର ମୂଲ୍ୟବୋଧ କ’ଣ? ସେ ଲୋକଙ୍କୁ କିପରି ଦେଖନ୍ତି? ଆଉ ପ୍ରୋଟୋକଲ୍ ବା ନିୟମକାନୁନକୁ ପାର୍ଟିକରି ରଖିଲେ କ’ଣ ହୁଏ?
ଓଡ଼ିଶା ସରକାରଙ୍କ ମୁଖ୍ୟ ଶାସନ ସଚିବ ଶ୍ରୀମତୀ ଅନୁ ଗର୍ଗଙ୍କ ସହିତ ମୋର ମିଳିଥିବା ଅଭିଜ୍ଞତା ମୋତେ ଏକ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭିନ୍ନ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣ ପ୍ରଦାନ କରିଛି। ଜଳସମ୍ପଦ ବିଭାଗରେ ତାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟକାଳ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ପ୍ରଥମେ ତାଙ୍କୁ ଜାଣିବାକୁ ପାଇଥିଲି। ସେତେବେଳେ ଯେଉଁ ଜିନିଷଟି ମୋତେ ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ପ୍ରଭାବିତ କରିଥିଲା, ତାହା ହେଲା କେବଳ ଫାଇଲ୍ ଏବଂ ସରକାରୀ ପ୍ରକ୍ରିୟା ମଧ୍ୟରେ ସୀମିତ ନରହି ସେଥିରୁ ବାହାରକୁ ଆସି ଦେଖିବାର ତାଙ୍କର ଦକ୍ଷତା। ତାଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରଶାସନ କେବଳ କିଛି ବିଭାଗ ଓ ନିଷ୍ପତ୍ତି ନୁହେଁ, ବରଂ ଏହା ଥିଲା ଲୋକମାନଙ୍କ ଜୀବନଜୀବିକା ଏବଂ ସମାଜର ସର୍ବବୃହତ ସ୍ୱର୍ଥ।
ପାଞ୍ଚ ବର୍ଷ ବୟସର ଏକ ସ୍ବପ୍ନ
୨୦୨୩ ମସିହା ଅକ୍ଟୋବର ୨ ତାରିଖ ଗାନ୍ଧୀ ଜୟନ୍ତୀ ଅବସରରେ ‘ଦି ଇଣ୍ଟରଭିଉ ଟାଇମ୍ସ’ ତାର ୧୨ତମ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ଦିବସ ପାଳନ କରିବା ସହ ଓଡ଼ିଶାର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ୨୦ ଜଣ ପ୍ରେରଣାଦାୟୀ ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱଙ୍କୁ ସମ୍ମାନିତ କରିଥିଲା। ସେତେବେଳେ ରାଜ୍ୟ ପ୍ରଶାସନର ସବୁଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପଦବୀ—ଉନ୍ନୟନ କମିଶନର ଥିବା ମ୍ୟାଡାମ୍ ଗର୍ଗଙ୍କୁ ମୁଁ ଏହି ଉତ୍ସବକୁ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କରିଥିଲି। ବ୍ୟସ୍ତବହୁଳ କାର୍ଯ୍ୟସୂଚୀ ସତ୍ତ୍ୱେ ସେ ସ୍ନେହର ସହିତ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମରେ ଯୋଗଦେଇଥିଲେ।
କିନ୍ତୁ ସେହି ଦିନ ସେ ଯାହା କହିଥିଲେ, ତାହା ତାଙ୍କ ଉପସ୍ଥିତିଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଅଧିକ ସ୍ମରଣୀୟ ଥିଲା। ସେ ତାଙ୍କ ପିଲାଦିନର ଏକ ଅତି ସୁନ୍ଦର କାହାଣୀ ବାଣ୍ଟିଥିଲେ। ମାତ୍ର ପାଞ୍ଚ ବର୍ଷ ବୟସରେ ସେ ଜଣେ ଆଇ.ଏ.ଏସ୍. (IAS) ଅଧିକାରୀ ହେବାକୁ ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖିଥିଲେ।
ଅନେକଙ୍କ ପାଇଁ ଏହା ଏକ ଅସାଧାରଣ ପିଲାଦିନର ସ୍ୱପ୍ନ ପରି ମନେ ହୋଇପାରେ, କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଏହା ଥିଲା ଏକ ଦୀର୍ଘ ଯାତ୍ରାର ଆରମ୍ଭ। ସେ ନିଜର ପଦବୀ କିମ୍ବା ସଫଳତା ବିଷୟରେ କହିବା ପରିବର୍ତ୍ତେ, ଯୁବପିଢ଼ିଙ୍କୁ ବଡ଼ ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖିବା, ଦାୟିତ୍ୱ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଏବଂ ଓଡ଼ିଶାର ବିକାଶରେ ଅବଦାନ ରଖିବା ପାଇଁ ପ୍ରେରଣା ଦେଇଥିଲେ।
ଯେତେବେଳେ ଚାମ୍ପିୟନମାନେ ତାଙ୍କୁ ଭେଟିବାକୁ ଆସିଲେ
ଆଉ ଏକ ଘଟଣା ଅନୁ ଗର୍ଗଙ୍କ ଅଧିକ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଏବଂ ସହୃଦୟ ଦିଗଟିକୁ ପଦାରେ ପକାଇଥିଲା। ଫୁଲା ସୋରେନ, ପାର୍ବତୀ ମାର୍ଣ୍ଡି, ଯମୁନା ରାଣୀ ଟୁଡୁ ଏବଂ ବାସନ୍ତୀ ହାଂସଦା—ଓଡ଼ିଶାର ଏହି ଚାରିଜଣ ଯୁବତୀ, ଯେଉଁମାନେ ଭାରତକୁ ପ୍ରଥମ ଐତିହାସିକ ଅନ୍ଧ ମହିଳା ଟି-୨୦ (Blind Women’s T20) ବିଶ୍ୱକପ୍ରେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରିଥିଲେ, ସେମାନେ ନିଜର ଏହି ସଫଳତା ପରେ ତାଙ୍କୁ ଭେଟିବାକୁ ଚାହୁଁଥିଲେ।
ମୁଁ ଯେତେବେଳେ ସେମାନଙ୍କର ଏହି ଇଚ୍ଛା ବିଷୟରେ ଜଣାଇଲି, ମୁଁ ଭାବିଥିଲି ସାଧାରଣ ପ୍ରତିକ୍ରିୟା ମିଳିବ: ସେମାନଙ୍କୁ କାର୍ଯ୍ୟାଳୟକୁ ଆସିବାକୁ କୁହନ୍ତୁ। କିନ୍ତୁ ଏହାର ବିପରୀତରେ ତାଙ୍କର ସରଳ ଉତ୍ତର ଥିଲା—
“ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ ଭେଟିବା ଉଚିତ୍।”
ଲୋକସେବା ଭବନରେ ସେ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଭାବେ ଏହି ଯୁବ ଚାମ୍ପିୟନମାନଙ୍କୁ ଅଭିନନ୍ଦନ ଜଣାଇଥିଲେ। ସେମାନଙ୍କର ସଫଳତା ଓଡ଼ିଶା, କ୍ରୀଡ଼ାରେ ନାରୀ ସଶକ୍ତିକରଣ ଏବଂ ଦିବ୍ୟାଙ୍ଗ ବ୍ୟକ୍ତିମାନଙ୍କ ପାଇଁ କ’ଣ ବହନ କରେ, ତାହା ଉପରେ ଆଲୋଚନା କରିଥିଲେ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରଶିକ୍ଷକଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସମ୍ମାନିତ କରିଥିଲେ।
ଏହା କେବଳ ଏକ ଆନୁଷ୍ଠାନିକ ସାକ୍ଷାତ ନଥିଲା। ସେହି ଝିଅମାନେ ତାଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦ ଲୋଡ଼ିବାକୁ ଆସିଥିଲେ, ଆଉ ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ ଏକ ସମାନୂପେ ମୂଲ୍ୟବାନ ଜିନିଷ—ପ୍ରକୃତ ସମ୍ମାନ ଓ ସ୍ୱୀକୃତି।
ପ୍ରୋଟୋକଲ୍ ଠାରୁ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱରେ ମାନବିକତା
ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପ୍ରଶାସନିକ କାର୍ଯ୍ୟାଳୟରେ ପହଞ୍ଚିବା ବାସ୍ତବରେ କେତେ କଠିନ? ଏହାର ଉତ୍ତର ବୋଧହୁଏ ଆମର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ।
ସରକାରୀ କାର୍ଯ୍ୟାଳୟଗୁଡ଼ିକରେ ପ୍ରୋଟୋକଲ୍, କ୍ରମାନୁସାର ଏବଂ ସମୟର ଚାପ ରହିବା ସ୍ୱାଭାବିକ। କିନ୍ତୁ ଜନସେବା କେବେ ଏତେ ଦୂରବର୍ତ୍ତୀ ହେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ ଯାହାଫଳରେ ସାଧାରଣ ଲୋକେ ନିଜର କଥା କହିବାକୁ ଅସମର୍ଥ ବୋଲି ମନେ କରିବେ।
ଅନୁ ଗର୍ଗଙ୍କ ସହିତ ମୋର ଅଭିଜ୍ଞତା ମୋତେ ପ୍ରଶାସନର ଏକ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭିନ୍ନ ରୂପ ଦେଖାଇଛି। ଯତେବେଳେ ଏକ ପ୍ରକୃତ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଥାଏ, ସେ ବ୍ୟକ୍ତି କିଏ ତାହା ଦେଖନ୍ତି ନାହିଁ; ବରଂ ସେହି ସମସ୍ୟାଟି ଓଡ଼ିଶା ଏବଂ ଏହାର ଜନସାଧାରଣଙ୍କ ପାଇଁ କ’ଣ ଅର୍ଥ ରଖେ, ତାହା ଦେଖନ୍ତି।
ମୁଖ୍ୟ ଶାସନ ସଚିବଙ୍କ ଚୌକି ପଛର ମଣିଷଟିକୁ ବୁଝିବାର ଏହାଠାରୁ ସହଳ ଉତ୍ତର ଆଉ କ’ଣ ହୋଇପାରେ ଏହା ହେଉଛି ଆଜିର ଓଡ଼ିଶାର ଏକ ପ୍ରତିଫଳନ—ଯାହା ଦିନକୁ ଦିନ ଅଧିକ ଆତ୍ମବିଶ୍ୱାସୀ, ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟପୂର୍ଣ୍ଣ ଏବଂ ବିଶ୍ୱ ସମ୍ମୁଖରେ ନିଜର କାହାଣୀ କହିବା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଉଛି। କାର୍ଯ୍ୟାଳୟଟି ଜଣେ ମୁଖ୍ୟ ଶାସନ ସଚିବଙ୍କର ହୋଇପାରେ, କିନ୍ତୁ ସେହି କାର୍ଯ୍ୟାଳୟ ପଛରେ ଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱଟି ହିଁ ପ୍ରକୃତ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଆଣିଥାଏ।
240 Total Count